woensdag 16 november 2016

Grenzen stellen, nee durven zeggen.

Ik denk dat dat voor mij een van de moeilijkste dingen is om te doen, grenzen stellen.
Nee kunnen zeggen en eraan vasthouden, waarom ik denk omdat ik bang ben voor de reacties van anderen op mijn grenzen.
Want het laatste wat ik wil op dit moment is anderen over stuur maken door mijn grenzen aan te geven.

Maar laat ik eerlijk zijn mijn grenzen zijn een eigen leven gaan lijden en gaan veel te ver.
In een poging om diegenen waar ik van hou te helpen zijn mijn grenzen verloren gegaan en accepteer ik bijna alles ach misschien ook weer niet maar in elk geval veel te veel.


En dat realiseer ik me na een gesprek van gisteren pas, door geen duidelijke grenzen te stellen maak ik het nog moeilijker voor anderen maar vooral voor ook voor mezelf. Gevoelens van schuld opwekken en manipuleren laten door anderen, misschien doen ze dat niet bewust maar toch doen ze dat bij mij.

Nu moet ik dit patroon gaan zien te doorbreken en daar ga ik hulp bij nodig hebben dit red ik niet alleen, maar als je voor hulp vraagt krijg je ze. Dus de eerste goede tips en steun zijn al binnen, eigenlijk zomaar van een onbekende (maar dan weet ik ook ook weer dat niets zomaar gebeurd) maar daar ben ik dankbaar voor en heel blij mee.

Dus nu starten met nee leren zeggen, dat zal niet makkelijk zijn want tot op heden zwicht ik gauw bij een weerwoorden doe dan toch maar om de stress laag te houden en de lieve vrede te behouden.
Maar dat gaan we nu veranderen, langzaam aan stukje bij beetje want het kan niet anders... ik ben namelijk op, aan het eind van mijn latijn zoals ze zo mooi zeggen.

Maar ik ga op weg op dit nieuwe pad, ik pak mijn kracht en ik zal dit overwinnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten